Frankowski Maciej, generał wojsk pol., kształcił się w warszawskim Korpusie Kadetów, w którym w r. 1773 został podbrygadierem; w r. 1779 ppułkownikiem, w r. 1783 pułkownikiem. Uczestniczył w kampanii litewskiej w r. 1792 jako pułkownik V regimentu buławy W. Ks. Lit., szefostwa Pawła Grabowskiego: odznaczał się wielką ambicją, chociaż był słabych zdolności taktycznych (Wolański). Za okazane męstwo w bitwie pod Brześciem 23 VII otrzymał krzyż wojskowy; zdaniem wodza naczelnego Szymona Zabiełły »radą, pracą i gorliwością zasłużył na względy«. W r. 1794 był generał-majorem ziemiańskim województwa brzeskolitewskiego, w sierpniu t. r. brał udział na czele trzech batalionów piechoty i pułku konnego Azulewicza w obronie Wilna, po czym działał na Żmudzi i w odwrocie z Litwy w kolumnie gen. Mokronowskiego. Po wkroczeniu wojsk napoleońskich na Litwę w r. 1812 przystąpił 3 VII t.r. z obywatelami pow. brzesko-litewskiego do Konfederacji Generalnej Lit. Dalsze jego losy nie są znane.
Boniecki V; Wolański, Wojna polsko-rosyjska 1792. Kampania litewska, P. 1922 (indeks); Mościcki, Gen. Jasiński i powstanie Kościuszkowskie, W. 1917 (indeks); Korzon, Wewnętrzne dzieje, VI s. 223; – Dziennik Konfederacji Jeneralnej Król. Pol. 1812 nr 3 s. 24–6.
Henryk Mościcki
Powyższy tekst różni się w pewnych szczegółach od biogramu opublikowanego pierwotnie w Polskim Słowniku Biograficznym. Jest to wersja zaktualizowana, uwzględniająca publikowane w późniejszych tomach PSB poprawki i uzupełnienia.